Normy dźwigania dla kobiet i mężczyzn

Bezpieczeństwo fizyczne pracowników to jeden z podstawowych obowiązków pracodawcy. Zgodnie z przepisami BHP, istnieją ściśle określone normy dotyczące tego, jaki ciężar mogą dźwigać kobiety i mężczyźni podczas wykonywania pracy fizycznej. W 2025 roku obowiązują nadal te same limity, co w roku ubiegłym, jednak ich znajomość i prawidłowe wdrożenie w praktyce są kluczowe dla uniknięcia przeciążeń i urazów.

Aktualne normy dźwigania w 2025 roku

Choć w ostatnich latach nie zaszły istotne zmiany w prawie, warto przypomnieć, że normy dźwigania regulowane są przez Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 2002 roku oraz normy PN-Z-08000 i PN-Z-08052. Pracodawca ma obowiązek dostosować warunki pracy do tych wytycznych. W 2025 roku nadal obowiązują limity uzależnione od:

• płci pracownika,
• rodzaju pracy (stała czy dorywcza),
• pozycji ciała przy dźwiganiu,
• stosowania pomocy mechanicznych.

Ile może dźwigać kobieta, a ile mężczyzna zgodnie z przepisami?

W polskim prawie pracy jasno określono maksymalne ciężary, jakie mogą być dźwigane ręcznie przez kobiety i mężczyzn. Normy te zależą m.in. od rodzaju pracy (stała czy dorywcza) oraz warunków, w jakich odbywa się podnoszenie lub przenoszenie ładunków. Poniższa tabela w prosty sposób wskazuje, jak kształtują się wartości dotyczące wspomnianych norm.

Płeć pracownika	Rodzaj pracy	Maksymalny ciężar (kg)
Kobieta	Praca stała	12 kg
	Praca dorywcza	20 kg
Mężczyzna	Praca stała	30 kg
	Praca dorywcza	50 kg

Normy dźwigania dla kobiet:

• Praca stała (powtarzalna): do 12 kg
• Praca dorywcza (okazjonalna): do 20 kg

Normy dźwigania dla mężczyzn:

• Praca stała: do 30 kg
• Praca dorywcza: do 50 kg

Gdzie poszczególne rodzaje prac należy interpretować w poniżej wyjaśniony sposób:

• Praca stała (powtarzalna): czynności wykonywane regularnie przez ponad 4 godziny dziennie.
• Praca dorywcza (okazjonalna): podnoszenie ładunków do 4 razy na godzinę lub przez krótszy czas.
• Normy dotyczą przenoszenia ładunków bez pomocy technicznej i w warunkach standardowych.

W przypadku przenoszenia ładunku na odległość przekraczającą 25 m lub podnoszenia powyżej 4 razy na godzinę, ciężar powinien być odpowiednio mniejszy. Przepisy nie podają jednak jednej, sztywnej liczby dla „odpowiednio mniejszego” ciężaru, ale istnieją zalecenia normatywne i interpretacje, które pomagają to doprecyzować. Poniżej szczegóły.

Przenoszenie ładunku na odległość powyżej 25 m

Według normy PN-Z-08000-02:1985, jeśli pracownik przenosi ciężar na większą odległość (czyli powyżej 25 metrów), to: dopuszczalny ciężar powinien zostać zmniejszony o 30–50%, w zależności od trudności trasy (nachylenie, przeszkody itp.).

Przykład:

Mężczyzna, który może przenosić 30 kg w pracy stałej, przy odległości powyżej 25 m powinien mieć ten ciężar zmniejszony do ok. 15–21 kg.

Podnoszenie więcej niż 4 razy na godzinę

Również według normy PN-Z-08000-02:1985: jeżeli ciężar podnoszony jest więcej niż 4 razy na godzinę, to uznaje się, że mamy do czynienia z pracą stałą (powtarzalną). W takim przypadku należy stosować niższe limity z tabeli (np. dla kobiet: nie 20 kg, lecz 12 kg; dla mężczyzn: nie 50 kg, lecz 30 kg).

Praca z utrudnieniami (np. zginanie, skręcanie, ograniczona przestrzeń)

Przy dodatkowych czynnikach obciążających (np. podnoszenie z poziomu podłogi, z pozycji skręconej) również należy zmniejszyć ciężar – często nawet o kolejne 20–30%.

Czynnik	Ile zmniejszyć ciężar
Przenoszenie >25 m	30–50% mniej
Podnoszenie >4 razy/h	Zastosować normy „stałe”
Praca w trudnych warunkach (skręty, pochylanie, brak uchwytów)	20–30% mniej

Praca fizyczna a bezpieczeństwo – dlaczego przestrzeganie norm ma znaczenie?

Naruszenie norm dźwigania może prowadzić do przewlekłych urazów kręgosłupa, przeciążenia mięśni i ścięgien, a w konsekwencji – do długotrwałej niezdolności do pracy. Pracodawca, który nie przestrzega przepisów, naraża się nie tylko na kontrole PIP, ale także na odpowiedzialność odszkodowawczą.

Normy dźwigania w praktyce – najczęstsze błędy i jak ich unikać

Do typowych błędów należą:

• zlecanie kobietom zadań przekraczających dopuszczalne normy,
• brak pomocy technicznej (np. wózków transportowych, podnośników),
• niewłaściwe szkolenie z ergonomii pracy,
• bagatelizowanie powtarzalnych przeciążeń.

Wdrożenie norm dźwigania to nie tylko obowiązek, ale też realne zmniejszenie absencji chorobowych i rotacji pracowników.

Dźwiganie w pracy – co mówi Kodeks pracy i przepisy BHP?

Kodeks pracy w art. 207 nakłada na pracodawcę obowiązek zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Szczegółowe normy określa:

• Rozporządzenie MPiPS z 2002 r. w sprawie BHP przy ręcznych pracach transportowych (Dz.U. 2000 nr 26, poz. 313),
• Normy PN-Z-08000 i PN-Z-08052.

Warto zapoznać się z pełną treścią tych dokumentów i dostosować do nich regulaminy daego miejsca pracy.

Normy dźwigania – podsumowanie informacji

W 2025 roku obowiązujące normy dźwigania dla kobiet i mężczyzn pozostają bez zmian w stosunku do ubiegłego roku, ale ich skuteczne egzekwowanie jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa w miejscu pracy. Pracodawcy powinni regularnie szkolić pracowników, inwestować w ergonomiczne rozwiązania i kontrolować przestrzeganie limitów obciążeń.